Yazı: Can Erpek

KAYNAKLAR

Cooper, J. E. ve Decker, M. J. (2012). Life and Society in Byzantine Cappadocia, London: Palgrave Macmillan.

Erpek, C. (2019). “Şahinefendi Köyü (Nevşehir) Geç Antik Dönem ve Sonrasına Ait Arkeolojik Kalıntılar (Yayınlanmamış Doktora Tezi),” Ankara: Hacettepe Üniversitesi.

French, D. (1981). Roman roads and milestones of Asia Minor. B.A.R. International Series 105. Oxford. Gwatkin, W. E. (1930). Cappadocia As a Roman

Procuratorial Province. Columbia: The University of Missouri Studies.

Hild, F. ve M. RESTLE (1981). Kappadokien, Tabula İmperii Byzantini. Wien.

Haldon, J. F. (1993). “Military Service, Military Lands, and the Status of Soldiers: Current Problems and Interpretation,” Dumbarton Oaks Papers 47: 1-67.

Jones, A.H.M. (1971). The Cities of The Eastern Roman

Provinces. Oxford: The Clarendon Press.

Metivier, S. (2005). La Cappadoce (IV-VI Siecle) Une histoire provinciale de l’Empire Romain d’Orient. Paris: Publications de la Sorbonne.

Mitchell, S. (1995). Anatolia, Land, Men, and Gods in Asia Minor, vol. I-II

Ousterhout, R. G. (2017). Visualizing community: Art,

Material Culture, and Settlement in Byzantine Cappadocia. Dumbarton Oaks Publications, Washington D.C.

Silvas, A. M. (2007). Gregory of Nyssa: The Letters. Boston: Brill.

Socrates and Sozomenus. Ecclesiastical Histories. Rossitter, J. J. (1989). “Roman Villas of The Greek East and The Villa in Gregory of Nyssa Ep. 20.,” Journal of Roman Archeology 20: 101-110.

Van Dam, R. (2002). Kingdom of Snow. Roman Rule and Greek Culture in Cappadocia. University of Pennsylvania Press.  (2003).

Families and Friends in Late Roman Cappadocia. University of Pennsylvania Press. Yegül, F. (2006).

Antikçağ’da Hamamlar ve Yıkanma. (Çev. E. Erten). İstanbul: Homer Kitabevi.

1 Damsa Çayı Havzası uygun coğrafi koşullarına bağlı olarak erken dönemlerden itibaren yerleşim görmüştür. Yaptığımız araştırmalarda, Taşkınpaşa ile Şahinefendi arasında bulunan ve Orta Tepe olarak adlandırılan tepenin üzerinde Erken Tunç Çağı’na tarihlendirilen boyalı Alişar seramiklerine (M.Ö. 2300-2000) yoğun olarak rastlanmaktadır. Bunun dışında tepede sarnıçlar, duvar kalıntıları, Ortaçağ’da açıldığını düşündüğümüz kayaya oyma mekanlar da bulunmaktadır.